CONATUS

Soyoung, engelli bir kadın olarak günlük yaşamın kısıtlarıyla boğuşurken geceleri sahnedeymiş gibi hayaller kurar. Dans ettiğinde kendisini sağlıklı bir bedenin içinde tasarlar; aldığı övgülere ise temkinli yaklaşır, ilgiyi hediye gibi değil sorumluluk gibi taşır. Dans öğretmeni Heejoung, hareketleri dikkatle hatırlamasını öğütler ve istediği her şeyi yapabileceğini söyler; onu bir performans için sahneye çıkarır. Gösterinin ardından Soyoung ertesi gün sıradan hayatına döner ama artık kendi yaşamını kaydetmeye başlar; kamerayla gündelik anlarını, bedenini ve emeğini belgeler. Mevsimler akar, su gibi ilerler; film, bir kadının sahneye çıkma hayalinin peşinden giderken gösterdiği inatçı çabayı, beden ile özgürlük arasındaki gerilimi ve sanatın sunduğu küçük ama gerçek kaçışları gözlemler.